Wieść

Bacha uważa drugą księgę Belgariady za równie udaną, co poprzednią. Nie odczuła żadnego przestoju w lekturze i gdyby nie zmiana okładki, nie zauważyłaby nawet, że czyta inną książkę. Wydarzenia nabierają rozpędu i epickości, czego można było spodziewać się po tomie pierwszym.