Wieść

To pierwsza fabularna opowieść o Hubalu. Autor swą opowieść zbudował wyłącznie na faktach, pamiętnikach i najnowszych opracowaniach docierając do wielu nieznanych wcześniej dokumentów.

Major Henryk Dobrzański "Hubal" był ostatnim żołnierzem Rzeczypospolitej, który w mundurze chciał przetrwać do przyjścia odsieczy z Zachodu.

Książka jest próbą rekonstrukcji dziejów dowodzonego przez niego oddziału i losów jego żołnierzy.

Hubal to legenda, lecz w powieści Jacka Komudy to przede wszystkim człowiek z krwi i kości. Człowiek dzięki któremu, symbolicznie, Rzeczpospolita nie poddała się nigdy. Dla wrogów Ojczyzny miał tylko kule, a dla swoich żołnierzy słowa:

„Nie było rozkazu kapitulacji... przeszliście przez piekło…

Za nami groby kolegów... czy po to ginęli, abyśmy teraz mieli złożyć broń?

Ja w żadnym razie broni nie złożę, munduru nie zdejmę... tak mi dopomóż Bóg!”

Dziś o godzinie 13.59 skończyłem pisać Hubala - powieść o majorze Henryku Dobrzańskim, który po kampanii wrześniowej w 1939 roku nie złożył broni. To dzięki niemu II Rzeczpospolita trwała trochę dłużej - do 30 kwietnia 1940 roku, do śmierci dowódcy Oddziału Wydzielonego pod Anielinem.

Jest to najdłuższa i najtrudniejsza powieść w mojej pisarskiej karierze; dziś rano pochowałem Majora, byłem przy tym, kiedy Niemcy wynieśli jego ciało do gospodarstwa Laskowskich w Anielinie. Gdy ograbili go z osobistych rzeczy, szedłem w jego ostatniej drodze do Poświętnego, gdzie zwłoki zostały załadowane na ciężarówkę i zawiezione... dokąd - to wyjaśnia powieść.

Przeszedłem w wyobraźni, ale nie tylko, bo także na mapach, trochę konno, trochę samochodem cały jego szlak bojowy. Od Białegostoku i Wołkowyska, poprzez rozwiązanie 110

pułku w Janowie pod Kolnem, szarżę pod Wólką, Cisownik, Huciska i miejsca innych bitew. Powieść w całości oparta jest na faktach, pamiętnikach i najnowszych opracowaniach. Występujące w niej postacie i większość wydarzeń jest prawdziwych.

Recenzji Hubala możecie się spodziewać na naszej stronie w najbliższym czasie.