Wieści

Czasem dobrze jest nie oczekiwać od książki niczego dobrego. Przynajmniej jeżeli okaże się słaba, to raczej nie doznamy wielkiego zawodu. A niekiedy może się zdarzyć, że będzie lepsza niż się spodziewaliśmy i czeka nas miłe zaskoczenie. Tak po części jest w przypadku „Wampira z M-3” Pilipiuka, którego recenzję Wam przedstawiam. 

Powieści Davida Eddingsa zaliczane są do kanonu fantastyki. Malloreon, kontynuację Belgariady otwiera książka Strażnicy zachodu.

Tym razem Tae przenosi nas w świat Wikingów, a to za sprawą: Ostatniego królestwa Bernarda Cornwella, pierwszego tomu cyklu: Wojny Wikingów.

Tym razem nieco nieświeża rosyjska fantastyka, w postaci Miecza bez imienia Anrdiej Bielanina.

Rzadko kiedy książka czytana niemal przypadkiem wywiera na mnie takie wrażenie, jakie zrobił „Rok potopu”. Powieść Atwood z czystym sumieniem mogę polecić wszystkim czytelnikom. Dlaczego? O tym przekonacie się z tej recenzji. 

Po dwóch tomach pełnych starć. potyczek i polityki przyszła pora na kolejną odłosnę Pomnika Cesarzowej Achai. 

Nasz dział recenzji wzbogacił się o kolejny tekst autorstwa Turela. Opisał on swoje wrażenia z gry w dungeon crawlera Darkest Dungeon. Serdecznie zapraszam do lektury.

Miłośnicy wysokobudżetowych ekranizacji musicali nie mają lekkiego życia. Twórcy filmów rozpieszczają ich zdecydowanie zbyt rzadko, raptem raz na kilka lat, a i nawet wtedy nie zawsze efekt końcowy potrafi sprostać długim oczekiwaniom fanów scenicznych pierwowzorów. Po seansie baśniowych „Tajemnic lasu” wszyscy powinni być jednak usatysfakcjonowani. Więcej na temat filmu przeczytacie w recenzji.

Po Kuźni ciemności przyszła pora na kolejną powieść Stevena Eriksona, tym razem sam początek epickiej Malazańekiej księgi poległych, czyli: Ogrody księżyca okiem Nevinyrrala.

W najnowszej odsłonie - recenzja gry pióra Oricka: Shadowrun Returns. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z treścią.

Dla wszystkich, kórzy odczuwają niedosyt po "Z mgły zrodzonym" kolejna wizyta w przedziwnym uniwersum Brandona Sandersona, czyli Studnia wstąpienia oczami Tae.

Sięgając po „Assassin’s Creed: Czarna Bandera” nie miałam sprecyzowanych oczekiwań. Chyba po prostu chciałam, żeby okazał się lepszy niż nieciekawi „Porzuceni”. I ten cel, ledwo bo ledwo, udało się Bowdenowi zrealizować. Jak mu to wyszło? Przekonajcie się ssmi z mojej recenzji. 

Po tomie pierwszym, najwyższa pora na kolejną odsłonę przygód Kai, Tomaszewskiego, Shen i innych.
Pomnik cesarzowej Achai odsłona druga.

Dawno nie było wśród książek fantastycznych pozycji o tak silnym pierwiastku meta - literatury o literaturze. „Wśród obcych” może pełnić rolę przewodnika dla nowych czytelników, szukających wartych uwagi tytułów, jak i sentymentalnej podróży dla bardziej obeznanych moli książkowych, którzy porównają swoje wrażenia z odczuciami bohaterki. Jednych i drugich serdecznie zachęcam do zapoznania się z recenzją tej zbierającej rozliczne wyróżnienia powieści.